Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

Deze installatie gaat over ons onvermogen om de ander echt te zien, echt te kunnen luisteren en horen wat de ander te zeggen heeft, de ander te waarderen om wie die persoon is en los te zien van zijn/haar overtuiging, waar je het misschien niet mee eens bent. De ander echt zien lijkt steeds moeilijker te worden in de huidige maatschappij.

In dit doolhof van gevonden materialen is de ander is moeilijk te zien door al die lagen hangende vitrage heen, al kan je deze gordijnen als bezoeker hier en daar wel open en dicht doen. Zinnen en woorden als; ‘wie ben jij?’ ‘echt’ ‘verborgen’ ‘gefilterd’ ‘beschermd’ ‘van dichtbij?’ getekend op het glas van ramen, zie je alleen als je omhoog kijkt.